In Nederland wordt ongeveer even vaak begraven als gecremeerd, al zijn er plaatselijk grote verschillen. De keuze wordt bepaald door:

 Begraven

Bij begraven komt men voor de keuze te staan tussen een algemeen graf of een zogenaamd eigen graf.

In een algemeen graf worden meestal drie voor elkaar vreemde personen boven elkaar begraven. De grafrust is minimaal 10 jaar. De beheerder van de begraafplaats blijft baas over het graf. Voor een gedenkteken heeft men een derde van de oppervlakte ter beschikking.

Een 'eigen' graf is aanzienlijk duurder dan een algemeen graf. Een van de nabestaanden wordt rechthebbende voor een bepaalde periode. De rechthebbende bepaalt wie er in het graf worden begraven.

De volgende kosten zijn er mede aan verbonden: grafrecht, onderhoudsbijdrage, het openen en sluiten van het graf, plaatsen van een gedenkteken.

Per begraafplaats zijn de kosten verschillend.

Om de overledene naar het graf te begeleiden kan gebruik gemaakt worden van een rijdende baar of speciaal daarvoor bestemde dragers. Het is ook heel goed mogelijk om dat zelf te doen met zes personen uit de familie of vriendenkring. Het kan een troostrijke gedachte zijn, de overledene met elkaar, zelf naar de laatste rustplaats te dragen en op het graf te zetten.

Bij het graf kan de kist met de overledene blijven staan, maar kan ook dalen. Dit kan met behulp van een graflift, maar ook met vier touwen. De nabestaanden kunnen dit zelf doen. Het is ook mogelijk zelf het graf te dichten of een gedeelte daarvan. Dit kan het gevoel geven het afscheid helemaal af te ronden. Voor kinderen kan dit ook een speciale gebeurtenis zijn.

Cremeren

In Nederland zijn nu meer dan 55 crematoria. In de omgeving van Wageningen zijn crematoria in Ede, Arnhem, Nijmegen en Dieren.

Voorafgaand aan de crematie vindt meestal een afscheidsbijeenkomst in de aula van het crematorium plaats. Het is ook mogelijk dit elders te doen. Het is belangrijk voldoende tijd te plannen voor een afscheidsbijeenkomst in het crematorium. Het is vervelend als het haastwerk moet worden.

De kist met de overledene kan aan het gezicht onttrokken worden of blijven staan. Dit is vaak een emotioneel en aangrijpend moment van afscheid.

Het cremeren gebeurt bijna altijd onmiddellijk na de dienst in de aula. Het is mogelijk met een paar naasten mee te gaan naar de oven om de overledene tot het laatst toe te begeleiden.

Bloemen

Bij zowel begraven als cremeren spelen bloemen een grote rol. Meestal wordt een bloemstuk op de kist gelegd en dan andere bloemen/bloemstukken eromheen. De keuze van een bloemstuk is vrij. Het kan een traditioneel bloemstuk zijn, die gekozen kan worden uit een voorbeeldboek. Daarnaast kan het bloemstuk een thema weergeven: bijvoorbeeld bij een echte tuinliefhebber een bloemstuk gemaakt op een spade met tuinproducten erin verwerkt. Of zoals op de foto een Ferraribloemstuk voor een autoliefhebber van 9 jaar.